هيچ کس اشکي براي ما نريخت

        هر که با ما بود از ما مي گريخت

                 چند روزي هست حالم ديدنيست

                         حال من از اين و آن پرسيدنيست

                                   گاه بر روي زمين زل مي زنم

                                              گاه بر حافظ تفاءل مي زنم

                                                        حافظ ديوانه فالم را گرفت

                                                                   يک غزل آمد که حالم را گرفت:

ما زياران چشم ياري داشتيم خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم ...

شب هنگام،

 درست زمانی که ماه روی آب بود،

و دقیقا لحظه ای که ستاره چشمک میزد،

خیالم دوباره خاطره هایت را بهانه می کرد،

هیس ! ساکت !

          دلم! انگار دوباره بغض کرده ...               

من از آن روز که در بند تو ام ، آزادم ...

بی پروا می شوم چون آینه،

و زلال چون آب،

از من تا تو جز فریاد " دوستت دارم " فاصله ای نیست !

اشكهايم را روي نامه اي عاشقانه با قطره چكان جعل مي كردم!

 خاطرم آمد! شايد دلتنگ خنده هايم باشي.

ببخش اگر اين روزها... عشق با گريستن اثبات مي شود!

همیشه اینجا شعر مینوشتم                                          

شادی جان خیلی دوست دارم

اگر کسي را دوست داشته باشي ،نمي توني توي چشم هاي اون زل بزني... نمي توني

دوريش را تحمل کني... نمي توني بهش بگي که چقدر دوستش داري... نمي توني بهش

 بگي چقدر بهش نياز داري ... واسه همينه که عاشق ها ديوونه ميشن... واسه همینه که

 دیونتم شادی جونم....

                     عشق گلم

                                     شادی جان

عید و به تو تبریک می گم و امیدوارم نماز و روزهات قبول باشه....

                                                   از طرف عشقت بابک

سلام ای تنها بهونه واسه ی نفس کشیدن
 هنوزم پر می کشه دل برای به تو رسیدن
 واسه ی جواب نامت می دونم که خیلی دیره
بذا به حساب غربت نکنه دلت بگیره
عزیزم بگو ببینم که چه رنگه روزگارت
 خیلی دوست دارم تو مهتاب بشینم یه شب کنارت
سر تو مهربونی بذاری به روی شونم
 تو فقط واسم دعا کن آخه دنبال بهونم
حالم رو اگه بپرسی خوبه تعریفی نداره
چون بلاتکلیفه عاشق آخه تکلیفی نداره
نکنه ازم برنجی تشنه ام تشنه ی بارون
چه قدر از دریا ما دوریم بیگناهیم هر دو تامون
 بد جوری به هم می ریزه من و گاهی اتفاقی
تو اگه نباشی از من نمی مونه چیزی باقی